POLSKIE ANIMACJE NA MIĘDZYNARODOWYCH FESTIWALACH – PODSUMOWANIE 2025 ROKU
Rok 2025 okazał się wyjątkowo intensywnym i udanym okresem dla polskiej animacji. Rodzime filmy były prezentowane na międzynarodowych festiwalach m.in. w Kanadzie, USA, Chile, Francji, Armenii, Brazylii i Korei Południowej, potwierdzając silną pozycję polskich twórców i twórczyń na światowej scenie. Zarówno twórczynie i twórcy cieszący się już uznaniem, jak i ci debiutujący przyciągali uwagę różnorodnością form, odważnymi poszukiwaniami wizualnymi oraz tematami dotykającymi współczesnych lęków, relacji i doświadczeń granicznych. Zapraszamy do lektury!
Polskie animacje w 2025 roku zaprezentowały się na 291 festiwalowych pokazach*, zdobywając łącznie podczas swoich międzynarodowych wojaży 37 nagród i wyróżnień. Najczęściej prezentowanym tytułem był „Joko” Izabeli Plucińskiej, który pojawił się na zagranicznych festiwalach aż 31 razy, zdobywając przy tym liczne nagrody i wyróżnienia. Film, utrzymany w groteskowej konwencji, w ironiczny i brutalny zarazem sposób opowiada o mechanizmach władzy, przemocy i niekończącego się wyzysku.
Ponad 30 zagranicznych prezentacji zanotował także film „Czy Ty mnie słyszysz?” Anastazji Naumenko. Punktem wyjścia tej animacji jest relacja dorosłej córki mieszkającej za granicą z matką, którą próbuje nauczyć korzystania z narzędzi internetowych. Zderzenie różnych podejść do technologii odsłania głębsze napięcia międzypokoleniowe i rodzinne, a cyfrowa komunikacja staje się metaforą trudnej drogi do porozumienia.
Jednym z największych zaskoczeń tegorocznego zestawienia jest najmłodszy jego uczestnik – niezwykle utalentowany Jeremi Rządowski. Ten zaledwie 10-letni twórca swoją pierwszą animację zrealizował już w wieku sześciu lat, a dziś jego filmy z powodzeniem funkcjonują zarówno na polskiej, jak i międzynarodowej scenie festiwalowej. W 2025 roku animacja „Papierowe love” – wciągająca, mroczna baśń opowiedziana za pomocą animacji poklatkowej - była prezentowana aż na 24 międzynarodowych festiwalach, potwierdzając wyjątkowy talent młodego autora i jego imponujący potencjał twórczy.
Znaczącą obecność na festiwalach miała również animacja „Innego końca nie będzie” Piotra Milczarka, prezentowana 17 razy, a także „Puste przestrzenie” Marty Koch, które pojawiły się w programach 14 wydarzeń. Film Koch, osadzony w realiach sesji terapeutycznej, splata wspomnienia z różnych momentów życia w poruszającą opowieść o traumie, stracie i stopniowym odzyskiwaniu wewnętrznej równowagi. Wśród często pokazywanych tytułów znalazły się także: „Nabu” Joanny Rusinek (11 prezentacji) – animacja ukazująca doświadczenie wojny i uchodźstwa z perspektywy dziecka, oraz „Cztery ściany pamięci” Joanny Płatek (również 11 pokazów), mroczna, symboliczna historia o konfrontacji z lękiem, zamknięciem i traumą przeszłości. Wysoką frekwencję festiwalową utrzymała również animacja „Zima” Tomasza Popakula i Kasumi Ozeki. Po spektakularnym sukcesie w poprzednim roku (ponad 50 festiwalowych pokazów), film także w 2025 roku był regularnie zapraszany na międzynarodowe pokazy i wielokrotnie nagradzany, pojawiając się na festiwalach 12 razy.
STYCZEŃ
Styczeń upłynął w animacji pod znakiem kameralnej, aczkolwiek znaczącej obecności na międzynarodowych wydarzeniach. Festiwalowy rok otworzyła „Bezsenność Jutki” Marii Görlich-Opyd – adaptacja książki Doroty Combrzyńskiej-Nogali z ilustracjami Joanny Rusinek. Poruszająca, osadzona w realiach łódzkiego getta opowieść o dzieciństwie naznaczonym wojną, traumą i pamięcią historyczną była prezentowana na Miami Jewish Film Festival. Równolegle „Sheep Out” Zofii Klamki trafiło do programu norweskiego Minimalen Short Film Festival, zaznaczając obecność polskiej animacji także w Skandynawii.
LUTY
Luty przyniósł wyraźne ożywienie i prawdziwy wysyp festiwalowych zaproszeń. Polskie animacje silnie zaznaczyły swoją obecność na hiszpańskim Animac w Lleida, gdzie zaprezentowano aż dziewięć rodzimych produkcji, wśród nich m.in. „Obok” Izabeli Plucińskiej, „Koniunkcję” Marty Magnuskiej, „Kraba” Piotra Chmielewskiego, „Zimę” czy „Ziemniaki” Marcina Podolca. Równolegle „Krab” trafił także do programu Youth Film Festival Antwerp w Belgii.
Muzyczny i wizualny wymiar polskiej animacji wybrzmiał natomiast we Włoszech, gdzie na SeeYouSound International Music Film Festival pokazano „Cosmic Routine” Agnieszki Kotulskiej – hipnotyczną opowieść o ucieczce od monotonii codzienności w estetykę teledysków lat 80., pełną neonów, powtarzalnych gestów i niepokojącej atmosfery zawieszenia.
Końcówka lutego należała z kolei do jednego z najważniejszych europejskich wydarzeń związanych z animacją, czyli do ANIMA Brussels International Animation Film Festival, gdzie w belgijskim konkursie znalazły się „Joko” oraz „Bezsenność Jutki”, domykając intensywny i bardzo obiecujący początek roku dla polskiej animacji.
MARZEC
Marzec przyniósł długo wyczekiwaną odwilż – także w festiwalowym obiegu polskiej animacji. Wbrew temu, co sugeruje tytuł, to właśnie „Zima” Tomasza Popakula i Kasumi Ozeki, ogrzała serca miłośników animacji, rozpoczynając intensywną trasę pokazów od International Independent Film Festival w Grecji, by następnie triumfować w Finlandii. Na prestiżowym Tampere Film Festival twórcy odebrali nagrodę dla najlepszej animacji. To szczególnie znaczące wyróżnienie, biorąc pod uwagę rangę wydarzenia – Tampere należy do najstarszych i najważniejszych europejskich festiwali poświęconych filmom krótkometrażowym.
Nagrodowy akcent pojawił się także w Hiszpanii, gdzie „Meduzy” Oli Szmidy zostały uhonorowane statuetką za najlepszą animację eksperymentalną, potwierdzając silną pozycję polskich twórców również w obszarze formalnych poszukiwań i artystycznych eksperymentów. Końcówka miesiąca upłynęła pod znakiem premiery animowanego serialu dla dzieci „I Love This Job”. Projekt autorstwa Grzegorza Wacławka, wyreżyserowany przez Kasię Wilk i Arinę Sizovą, w przystępny i pełen humoru sposób odpowiada na pytania o sens pracy, pasję i przyszłe zawody.
Równolegle, w samym tylko marcu, na festiwalach na całym świecie prezentowanych było aż 18 kolejnych polskich animacji, co wyraźnie potwierdziło, że wraz z nadejściem wiosny polska animacja nabrała wyjątkowego rozpędu:
„Sheep Out”, reż. Zofia Klamka (Tokyo Anime Award Festival, Japonia)
„W lesie są ludzie”, reż. Szymon Ruczyński oraz „Magda”, reż. Adela Kaczmarek (Bergamo Film Meeting, Włochy oraz Cambodia International Film Festival, Kambodża)
„Takie cuda się zdarzają”, reż. Barbara Rupik oraz „Obok”, reż. Izabela Plucińska (XXVIII Rencontres Internationales Traverse, Francja)
„Czy Ty mnie słyszysz”, reż. Anastazja Naumenko (Glasgow Short Film Festival, Wielka Brytania)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Animation festival of Roanne - Ciné court animé, Francja)
„Kompozycja z przeżyć istniejących”, reż. Joanna Szlembarska (The Regensburg Short Film Week, Niemcy)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek oraz Joko, reż. Izabela Plucińska (Kaboom Animation Festival oraz Movies that Matter Festiva, Holandia)
„Brak”, reż. Paweł Prewencki (Festival MUSIC & CINEMA Marseille, Francja)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska oraz „MoMo i LuLu”, reż. Anita Kwiatkowska – Naqvi (Annual American Documentary And Animation Film Festival [AmDocs], USA)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek oraz „All my fucking Superheroes”, reż. Piotr Kabat (Athens Animfest Festival, Grecja)
„Papierowe love”, reż. Jeremi Rządowski (Psaroloco International Children's & Young People’s Film Festivals)
KWIECIEŃ
Kwiecień potwierdził międzynarodową siłę i różnorodność polskiej animacji. W Chinach, podczas TOPU International Animation Week, wyróżnienie jury otrzymała enigmatyczna animacja „Czekaj na mnie we śnie” w reżyserii Natalii Durszewicz, doceniona za swoją nastrojowość i niejednoznaczną formę.
Z kolei w Niemczech, na prestiżowym Oberhausen International Short Film Festival, Nagroda Jury trafiła do animowanego dokumentu „Drogi Leo Sokolosky” Weroniki Szymy. Film przyjmuje formę poetyckiego dialogu młodej bohaterki z nieżyjącym pradziadkiem – intymnej refleksji nad utraconymi ideałami, współczesnym światem i tęsknotą za bliskością. Niemiecki akcent był w tym miesiącu szczególnie wyraźny. Podczas 37. edycji FilmFest Dresden zaprezentowano aż cztery polskie animacje: „Joko”, „Ziemniaki”, „Sheep Out” oraz „O Jezu” w reżyserii Betiny Bożek. “Papierowe love” Jeremiego Rządowskiego otrzymało z kolei międzynarodową nagrodę na festiwalu CineYouth w Chicago.
Ponadto w kwietniu polskie animacje zaznaczyły swoją obecność na kolejnych międzynarodowych festiwalach:
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Go Short – International Short Film Festival, 2025, Netherlands)
„Ziemniaki”, reż. Marcin Podolec (2ANNAS Riga International Short Film Festival, Łotwa)
„I Dream of Cities Often”, reż. Maciek Stępniewski (24Frame Future Film Festival, Włochy)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek (CINELEBU Lebu International Film Festival,Chile)
„Magda”, reż. Adela Kaczmarek (Brussels Short Film Festival, Belgia)
MAJ
Maj okazał się jednym z najbardziej intensywnych miesięcy dla polskiej animacji, obfitując w liczne pokazy festiwalowe oraz prestiżowe nagrody. Silna reprezentacja pojawiła się na 35. edycji Mediawave International Film and Music Festival na Węgrzech, gdzie zaprezentowano animacje: „Obok”, „Ciepło–Zimno” (reż. Jakub Siedlecki), „Smell of the Ground” (reż. Olivia Rosa), „Sheep Out” oraz „Zimę”. Jury festiwalu szczególnie doceniło dwie polskie produkcje: „Sheep Out” otrzymało Nagrodę Specjalną, natomiast „Zima” została uhonorowana dwiema głównymi nagrodami – zarówno od Jury profesjonalnego, jak i Jury studenckiego. Na Moscerine Film Festival Jeremi Rządowski odebrał wyróżnienie za najlepszy oryginalny pomysł.
Kolejne sukcesy przyszły z Włoch, gdzie „Joko” Plucińskiej zdobyło Cocal d’Oro – First Prize na festiwalu Stop e-Motion Days. Na Moscerine Film Festival Jeremi Rządowski odebrał wyróżnienie za najlepszy oryginalny pomysł. Z kolei z Egiptu napłynęła nagroda jury dla animacji „Puste przestrzenie” Koch, wyróżnionej na Aswan International Women Film Festival. We Francji natomiast Szymon Ruczyński otrzymał Brązową Koronę na Le Cri du Court Festival za film „W lesie są ludzie”. Również „Bezsenność Jutki” Görlich-Opyd została doceniona na arenie międzynarodowej – na portugalskim Leiria Film Fest animacja zdobyła nagrodę za Najlepszy Międzynarodowy Krótkometrażowy Film Animowany.
Bogata obecność polskich tytułów zaznaczyła się także na Stuttgart International Festival of Animated Film, gdzie w pokazach konkursowych i pozakonkursowych znalazły się: „Joko” , „Krab”, „Jestem tutaj” (reż. Julia Orlik), „Płoty” (reż. Natalia Krawczuk), „We Have One Heart” (reż. Katarzyna Warzecha) oraz „Asiunia” (reż. Tomek Ducki).
Wyjątkowym echem odbiła się również obecność Plucińskiej w Kanadzie. Podczas festiwalu Sommets du cinéma d’animation, w ramach retrospektywy tej twórczyni, zaprezentowano aż siedem jej animacji: „Joko”, „Obok”, „Portret Suzanne”, „Afternoon”, „Wieczór”, „Seks dla opornych” oraz „Esterhazy”, co uczyniło ten pokaz jednym z najmocniejszych polskich akcentów festiwalu.
Ponadto w maju na festiwalach międzynarodowych w programach pojawiły się takie animacje jak:
„W lesie są ludzie”, reż. Szymon Ruczyński (Gilgandra Film Festival, Australia)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek (Curtocircuíto – International Film Festival, Hiszpania)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Anifilm 2025 international Festival of Animated Film, Czechy)
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Millennium Docs Against Gravity Film Festival, Polska)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek oraz Obok, reż. Izabela Plucińska (Melbourne International Animation Festival (MIAF), Australia)
„Asiunia”, reż. Tomek Ducki oraz „III”, reż. Marta Pajek (Vienna Shorts International Short Film Festival, Austria)
„Zima”, reż. Tomek Popakul, Kasumi Ozeki, „When From Heaven Snow Has Fallen”, reż. Bogusz Max Żelech oraz „Sheep Out”, reż. Zofia Klamka (Animatricks, Finlandia)
„Własna prawda”, reż. Agnieszka Kruczek (Zlín Film Festival, Czechy)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Short Shorts Film Festival & Asia)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Brooklyn Film Festival, USA)
„I nie mów o mnie wariat”, reż. Dorota Skupniewicz (Animation Bucharest International Film Festival, Rumunia).
„Papierowe love”, reż. Jeremi Rządowski (Meet Film Festival, Preferite Animate, VAFI & RAFI International Children and Youth Animation Film Festival)
CZERWIEC
Początek czerwca przyniósł rozstrzygnięcia 65. Krakowskiego Festiwalu Filmowego, który potwierdził silną pozycję polskiej animacji. Złotego Lajkonika dla najlepszej krótkometrażowej animacji otrzymał film „Basen albo śmierć złotej rybki” w reżyserii Darii Kopiec – poruszająca, wizualnie sugestywna opowieść o niemożności dalszego zaprzeczania własnemu istnieniu. Wyróżnienie Jury za hipnotyzujący portret życia w epoce nadmiaru trafiło do Pauliny Ziółkowskiej za animację „Rozdarcia”.
W Konkursie Polskim KFF zaprezentowano szeroką i zróżnicowaną reprezentację animacji, w tym liczne premiery światowe. Obok nagrodzonego filmu Darii Kopiec oraz „Rozdarć” publiczność zobaczyła również takie produkcje jak: „Drogi Leo Sokolosky” Weroniki Szymy, „Halo, centrala” Zuzanny Heller, „Na krzywe łby” Jakuba Krzyszpina, „Pokój temu domowi” Kingi Kociarz, „Przedstawienie” Agnieszki Popińskiej, „Rajskie ptaki” Tomasza Duckiego, „Zgraję” Janiny Księskiej oraz „Zimny dom” Alicji Liss.
Międzynarodowe nagrody nie ominęły polskich animatorek także poza krajem. Anastazja Naumenko zdobyła nagrodę dla Najlepszego Filmu Animowanego na Beast International Film Festival w Portugalii. Z kolei w Barcelonie, podczas Mecal Pro, „Joko” Izabeli Plucińskiej triumfowało, otrzymując Grand Prix w sekcji Obliqcua oraz Young Jury Award. W konkursach tego festiwalu znalazły się również animacje: „Nabu”, „Ziemniaki” oraz „Innego końca nie będzie”.
Równie intensywnie wyglądała obecność polskich filmów na portugalskim FEST – New Directors | New Films Festival, gdzie zaprezentowano aż cztery animacje: „Puste przestrzenie”, „Ja, Potwór” Zofii Tomalskiej, „Ziemniaki” oraz „Innego końca nie będzie”. W czerwcu nagrodę za najlepszy film powędrowała także do Jeremiego Rządowskiego w Norwegii.
Poza tym w międzynarodowych konkursach brały udział następujące filmy:
„Ciało obce”, reż. Marta Magnuska, „Ziegenort”, reż. Tomek Popakul oraz „Furia”, reż. Julia Siuda (Fest Anča International Animation Festival, Słowacja)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska, „Inny”, reż. Marta Magnuska oraz „W lesie są ludzie”, reż. Szymon Ruczyński (World Festival of Animated Film - Animafest Zagreb, Chorwacja)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (River Film Festival, Włochy)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek (Guadalajara International Film Festival)
„W lesie są ludzie”, reż. Szymon Ruczyński ("One Shot" International Short Film Festival, Armenia)
„Basen albo śmierć złotej rybki”, reż. Daria Kopiec (Annecy International Animated Film Festival, Francja)
„Biały pokój”, reż. Monika Augustyniak-Dumała (London Experimental, Wielka Brytania)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Raindance Film Festival)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Festival LENT, Słowacja)
„Puste Przestrzenie”, reż. Marta Koch oraz „Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Palm Springs International ShortFest, USA)
„Obok”, reż. Izabela Plucińska, „Bezsenność Jutki”, reż. Maria Gorlich-Opyd oraz Magda, reż. Adela Kaczmarek (International Film Festival of Nancy, Francja)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska, „Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch (IN THE PALACE International Short Film Festival, Bułgaria)
LIPIEC
Lipiec upłynął pod znakiem wakacyjnego spowolnienia, jednak polska animacja nie zeszła z międzynarodowego obiegu. Jedyną nagrodą przyznaną w tym miesiącu był Brązowy Animusz na Animator – International Festival of Animation, który trafił do filmu „Czy Ty mnie słyszysz?” w reżyserii Anastazji Naumenko. Animacja była również prezentowana na prestiżowych festiwalach FIDMarseille oraz San Giò Verona Video Festival, potwierdzając swoją silną pozycję w międzynarodowym obiegu festiwalowym.
Wyróżnienie Specjalne na Lago Film Fest otrzymała animacja „Dziewczynka do orzechów” w reżyserii Michaliny Musialik. Film, operując estetyką dziecięcego rysunku i muzyką Czajkowskiego, stopniowo odsłania mroczniejszy wymiar baśniowej rzeczywistości. Historia inicjacji i utraty niewinności prowadzi widza od świątecznej magii ku konfrontacji z przemocą i cielesnością, zmieniając wizualny język wraz z emocjonalnym doświadczeniem bohaterki.
W lipcu na zagranicznych festiwalach można było obejrzeć następujące polskie animacje:
„Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch (Tabor New Frame Festival)
„I nie mów o mnie wariat”, reż. Dorota Skupniewicz (Revelation Perth International Film Festival, Australia)
„Drogi Leo Sokolosky”, reż. Weronika Szyma, „Moja Mama”, reż. Agnieszka Popińska (International Animated Film Festival)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska, „Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch (Anibar International Animation Festival, Kosowo)
„Sheep Out”, reż. Zofia Klamka (European Film Festival Palić, Serbia)
„Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch, „Joko”, reż. Izabela Plucińska (Cortocircuiti Short Film Festival 2025, Włochy)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Incheon International Short Film Festival 2025, Korea Południowa)
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (San Giò Verona Video Festival)
SIERPIEŃ
Sierpień przyniósł polskiej animacji wyjątkowo dobre wiadomości z europejskiej sceny branżowej. Ogłoszono nominacje do Emile Awards – prestiżowych nagród przyznawanych przez European Animation Awards Association za najważniejsze osiągnięcia w dziedzinie animacji w Europie. Wyróżnienia te co roku trafiają do twórców, artystów i zespołów technicznych, których prace wyznaczają kierunki rozwoju animacji na kontynencie.
Wśród nominowanych znalazły się aż trzy polskie tytuły. „Joko” Plucińskiej otrzymało podwójną nominację – w kategorii Najlepszy Krótkometrażowy Film Animowany oraz za Najlepszy Projekt Postaci i Tła w Filmie Krótkometrażowym, co podkreśla zarówno siłę artystycznej wizji, jak i wyrazistą warstwę plastyczną filmu. Z kolei animacja „Zima” autorstwa Tomka Popakula i Kasumi Ozeki została doceniona w obszarze dźwięku, zdobywając nominację za Najlepszy Dźwięk i Muzykę w Krótkometrażowym Filmie Animowanym.
Do grona pięciu tytułów nominowanych w kategorii Najlepszy Film Studencki trafił również film „W lesie są ludzie” w reżyserii Szymona Ruczyńskiego, potwierdzając silną pozycję młodego pokolenia polskich animatorów na arenie międzynarodowej.
W sierpniu międzynarodowa publiczność mogła zobaczyć następujące polskie animacje:
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (ANIMIX - International Animation & Comics Festival)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek, „Ziemniaki”, reż. Marcin Podolec (Benagluru International Short Film Festival)
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Sarajevo Film Festival, 2025, Bosnia and Herzegovina)
„Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch (Imaginaria – International Festival of Authorial Animated Film 2025, Włochy)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Annual Sidewalk Film Festival, USA)
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Turku Animated Film Festival, 2025, Finlandia oraz Telluride Film Festival, USA)
„Zima”, reż. Tomek Popakul, Kasumi Ozeki (Oslo Short Film Festival 2025, Norwegia)
„Basen albo śmierć złotej rybki”, reż. Daria Kopiec (OFF - Odense Film Festival 2025, Dania)
„Papierowe love”, reż. Jeremi Rządowski (San Diego International Kids Film Festival, Mangalia Youth Film Festival)
„O Świecenie!", reż. Paweł J.J Modzelewski (Benagluru International Short Film Festival)
WRZESIEŃ
Wrzesień potwierdził silną i coraz bardziej globalną obecność polskiej animacji. Podczas 20. edycji Shorts México – największego festiwalu filmów krótkometrażowych w Ameryce Łacińskiej – animacja „Cztery ściany pamięci” w reżyserii Joanny Płatek została uhonorowana wyróżnieniem w międzynarodowym konkursie animacji, zwracając uwagę jury na jej wyrazistą, autorską formę.
Kolejne sukcesy przyszły z Ameryki Południowej. W Kolumbii, na International Film Festival of Norte de Santander, nagrodę Best Experimental Short zdobył film „Biały pokój” w reżyserii Moniki Augustyniak-Dumały, doceniony za odważne poszukiwania formalne i eksperymentalny charakter. Silnie zaznaczyła się również obecność polskich animacji w Ukrainie. Podczas Kyiv International Short Film Festival nagrodę Best Film Award by Film Critics Ukraine otrzymało „Czy Ty mnie słyszysz?” w reżyserii Anastazji Naumenko, natomiast „Cztery ściany pamięci” Joanny Płatek znalazły się w gronie filmów konkursowych, rywalizując o festiwalowe wyróżnienia. W Wenecji z kolei - podczas festiwalu Son of the Pitch Award – nagrodę dla najlepszego filmu krótkometrażowego odebrała Dorota Bator za„Tutaj" – głęboko poruszającą animację, w której granice pomiędzy jawą a snem, zaczynają się zacierać...
Zasięg polskiej animacji sięgnął także Azji Południowo-Wschodniej. Takie filmy jak „Joko” oraz „Czy Ty mnie słyszysz?” zostały zaprezentowane na Minikino Film Week 11 – Bali International Short Film Festival, jednym z najważniejszych wydarzeń krótkiego metrażu w regionie, potwierdzając, że polskie produkcje z powodzeniem docierają do najbardziej odległych zakątków świata.
Poza tym we wrześniu na zagranicznych festiwalach pojawiły się również kolejne polskie tytuły:
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Fantoche International Animated Film Festival, Lille International Short Film Festival, Helsinki IFF Love Camp)
„MoMo i LuLu”, reż. Anita Kwiatkowska – Naqvi (Serbest International Film Festival, Mołdawia)
„Rozdarcia”, reż. Paulina Ziółkowska (Drama International Short Film Festival, Grecja)
„I nie mów o mnie wariat”, reż. Dorota Skupniewicz (KO:SH Film Fest, Albania)
„Cztery Ściany Pamięci”, reż. Joanna Płatek (Lviv International Film Festival Wiz-Art, Ukraina oraz Tripoli Film Festival, Liban)
„Zima”, reż. Tomek Popakul, Kasumi Ozeki (Helsinki International Film Festival - Love & Anarchy, Finlandia)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Galician Freaky Film Festival (GFFF), Hiszpania)
„Rozdarcia”, reż. Paulina Ziółkowska, „Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Tirana Intermnational Film Festival, Albania)
„Rajskie Ptaki”, reż. Tomek Ducki (Ottawa Interantional Animation Festival 2025, Kanada)
„Rozdarcia”, reż. Paulina Ziółkowska, „Basen albo śmierć złotej rybki”, reż. Daria Kopiec (Stoptrik Animation Festival, Słowenia).
„Papierowe love”, Jeremi Rządowski (Valparaiso Amateur Film Festival, Lantern &Light International Children' Film Festival, Animator FEST - European Youth Festival of Animated Film, Secondigliano Film Festival, TrikFilm Festival)
PAŹDZIERNIK
Październik okazał się dla polskiej animacji miesiącem wyjątkowo intensywnym i obfitującym w wydarzenia o wysokiej randze artystycznej i festiwalowej.
Szczególnie wyraźnie zaznaczyła się obecność polskich twórców podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Animowanych DOK Leipzig. Cztery polskie filmy znalazły się w programie sekcji Panorama: Central and Eastern Europe, w tym animacja „Basen albo śmierć złotej rybki” w reżyserii Darii Kopiec – symboliczny film animowany w technice stop-motion, opowiadający o niemożliwych do spełnienia oczekiwaniach rodziców wobec dziecka. W tej samej sekcji zaprezentowany został także film „Doświadczanie i uczenie się. I rodzicielstwo” w reżyserii Małgorzaty Rybak. Bohaterem animacji jest radosne i niezwykle ciekawskie dziecko o imieniu „O”, które z determinacją poznaje otaczający je świat. Pomimo napotykanych przeszkód „O” gromadzi osobiste doświadczenia i stopniowo zdobywa nowe umiejętności, a film w subtelny sposób opowiada o procesie uczenia się i budowania relacji. Z kolei w Międzynarodowym Konkursie DOK Leipzig swoją międzynarodową premierę miał tam film „Bar Krokiet Freestyle” w reżyserii Marii Dakszewicz – historia kobiety z prowincjonalnego miasteczka, która w wyobraźni przenosi się do świata rodem z Bollywood, stając się bohaterką barwnej, pełnej pasji opowieści miłosnej. Drugim polskim tytułem w konkursie był „Four Percent” w reżyserii Moniki Masłoń, powstały w koprodukcji polsko-niemieckiej i prezentowany w światowej premierze. Film podejmuje temat cielesności, emocji i intymności w rzeczywistości wirtualnej, badając granice bliskości w cyfrowym świecie.
Październik przyniósł także znaczące sukcesy. Animacja „Zima” zdobyła nagrodę za najlepszą reżyserię filmu animowanego na The Pigeon International Film Festival w Islandii. Na tym samym festiwalu „Portret konia” w reżyserii Witolda Giersza otrzymał nagrodę Best Animated Short, a w konkursach udział brał również film „Innego końca nie będzie” w reżyserii Piotra Milczarka.
Kolejne wyróżnienie trafiło do filmu „Cztery ściany pamięci” Płatek, który zdobył nagrodę dla Najlepszego Filmu Studenckiego podczas 15. edycji ANIMAGE – Międzynarodowego Festiwalu Animacji w Pernambuco w Brazylii. W tym samym konkursie o nagrody rywalizowały także animacje „Czy Ty mnie słyszysz?” oraz „Już mnie nie ma” autorstwa Nawojki Wierzbowskiej. Mało tego – nasz złoty chłopiec Jeremi Rządowski – zdobył we Włoszech na festiwalu Fabriano Film nagrodę dla najlepszego filmu krótkometrażowego w kategorii “Music&Paper Film”.
Poza wymienionymi wydarzeniami, w październiku polskie animacje można było oglądać również na licznych innych międzynarodowych festiwalach. Oto one:
„I nie mów o mnie wariat”, reż. Dorota Skupniewicz (Animaze - Montreal International Animation Festival, Kanada)
„Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch (International Film Festival BRNO16, Czechy oraz European Short Film Festival of Nice, Un Festival C’est Trop Court, Francja)
„Dziewczynka do orzechów”, reż. Michalina Musialik, „She Cat Him" reż. Marta Chyła-Janicka, “Biały pokój”, reż. Monika Augustyniak-Dumała (International Tour Film Festival)
„Cztery Ściany Pamięci”, reż. Joanna Płatek (Vancouver International Film Festival, Kanada)
„I Dream of Cities Often”, reż. Maciek Stępniewski (Simultan Festival, Rumunia)
„Wszystkie rybki śpią w jeziorze”, reż. Joanna Szlembarska, „Joko”, reż. Izabela Plucińska, „Cztery ściany pamięci”, reż. Joanna Płatek oraz „Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Sedicicorto Forlì International Film Festival, Włochy)
„Drogi Leo Sokolosky”, reż. Weronika Szyma (Animfest - Bucharest International Animation Film Festival, Rumunia, DokumentART, Niemcy)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Indie Cork Festival, Irlandia, Canlandiranlar Film Festival, Turcja)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek (Monstrale FIlm Festival, Niemcy, Cinemagic - International Film Festival for Young People, Irlandia)
„Rajskie Ptaki”, reż. Tomek Ducki (Show Me Shorts Film Festival, International Short Film Festival Cyprus, Cork International Film Festival)
„Biały pokój”, reż. Monika Augustyniak-Dumała (Santa Cruz International Film Festival)
„Takie piękne miasto”, reż. Marta Koch (Yamagata International Documentary Film Festival, Japonia)
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Warsaw Film Festiwal, Ukrainian Film Festival, DOXS RUHR, Niemcy)
„Rajskie Ptaki”, reż. Tomek Ducki, „Żuczki”, reż. Piotr Chmielewski, „Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko, (Primanima World Festival of First Animations, Węgry)
„Wszystkie rybki śpią w jeziorze”, reż. Joanna Szlembarska (Riga International Film Festival, Łotwa)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek, „Ziemniaki”, reż. Marcin Podolec (Filmets Badalona Film Festival 2025, Hiszpania)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (ReAnimania International Animation Film Festival of Yerevan, Armenia)
„Cztery Ściany Pamięci”, reż. Joanna Płatek , „Szczypigłówki”, reż. Katarzyna Miechowicz (Uppsala Short Film Festival, Szwecja)
„Puste przestrzenie”, reż. Marta Koch (London Breeze Film Festival 2025, Wielka Brytania)
„Basen albo śmierć złotej rybki”, reż. Daria Kopiec, Rozdarcia, reż. Paulina Ziółkowska (Bucheon International Animation Festival 2025, Korea Pd.)
„Papierowe love”, reż. Jeremi Rządowski (New York Short Animation Festival)
LISTOPAD
Listopad okazał się wyjątkowo udanym miesiącem dla polskiej animacji. Rodzime produkcje pojawiły się ponad 40 razy na 22 prestiżowych festiwalach na całym świecie, imponując różnorodnością form i tematów oraz konsekwentnie wysokim poziomem artystycznym.
Najsilniejszą reprezentację zanotowano w Estonii na PÖFF Shorts, największym festiwalu filmów krótkometrażowych i animacji w krajach bałtyckich. W programie znalazły się: „Cztery ściany pamięci” (reż. Joanna Płatek), „Love Me Tender” (reż. Betina Bożek), „Rajskie ptaki” (reż. Tomek Ducki – Wyróżnienie Jury w kategorii Filmu Animowanego dla Dzieci), „Dzisiaj przyśni mi się woda” (reż. Adrianna Matwiejczuk), „Już mnie nie ma” (reż. Nawojka Wierzbowska), „Basen albo śmierć złotej rybki” (reż. Daria Kopiec), „Innego końca nie będzie” (reż. Piotr Milczarek), „Prawie nad morzem, czyli Parówa” (reż. Alicja Jasina), „Doświadczanie i uczenie się. I rodzicielstwo” (reż. Małgorzata Rybak) oraz Czy Ty mnie słyszysz? (reż. Anastazja Naumenko). W Tallinnie odbyła się również międzynarodowa premiera pełnometrażowej animacji „Chłopiec na krańcach świata” w reżyserii Marty Szymańskiej i Grzegorza Wacławka.
Drugim ważnym punktem na mapie listopadowych sukcesów była Portugalia i Cinanima – International Animated Film Festival, jeden z najstarszych festiwali animacji w Europie. Tu polskie filmy również były liczne: „Rajskie ptaki” (reż. Tomek Ducki), „Dzisiaj przyśni mi się woda” (reż. Adrianna Matwiejczuk), „Basen albo śmierć złotej rybki” (reż. Daria Kopiec), „Ziemniaki” (reż. Marcin Podolec), „Puste przestrzenie” (reż. Marta Koch) oraz „Joko” (reż. Izabela Plucińska).
„Basen albo śmierć złotej rybki” Darii Kopiec – jedna z najczęściej prezentowanych polskich animacji w listopadzie – zdobyła we Włoszech na FrontDoc International Film Festival nagrodę Najlepszego Krótkometrażowego Filmu przyznawaną przez Jury Młodzieżowe. Film uczestniczył również w programach LIAF – London International Animation Festival, GIRAF – Festival of Independent Animation. „Drogi Leo Sokolosky” (reż. Weronika Szyma) nagrodzony został tytułem Najlepszej Animacji na International Film Festival of St Andrews w Wielkiej Brytanii, a “Papierowe love” Rządowskiego zdobyło honorowe wyróżnienie na festiwalu Animanie.
Last but not least, „Joko” zdobyło jedno z najważniejszych europejskich wyróżnień – Emile European Animation Award w kategorii Najlepszy Projekt Postaci i Scenografii. Podczas tej samej gali nagrodzona została również „Zima” , otrzymując statuetki za Najlepszy Dźwięk w Filmie Krótkometrażowym (Michał Fojcik) oraz Najlepszą Muzykę w Filmie Krótkometrażowym. „Zima” była także prezentowana na Short Film Festival Cologne (Niemcy) oraz na Kolkata International Film Festival w Indiach.
W listopadzie na międzynarodowych festiwalach wystąpiły także:
„Czy Ty mnie słyszysz?” reż. Anastazja Naumenko (Leeds International Film Festival, Wielka Brytania, Cutout Fest, International Animation Festival, Feinaki Beijing Animation Week, Zinebi - International Documentary and SFF of Bilbao, “Cutout Fest” – International Animation Festival, Student International Film Festival, Kortfilmfestival Leuven)
„Asiunia”, reż. Tomek Ducki (Kineko International Film Festival, Japonia)
„Cztery Ściany Pamięci”, reż. Joanna Płatek, „Joko”, reż. Izabela Plucińska (FestCurtas Belo Horizonte, Brazylia)
„Rajskie Ptaki”, reż. Tomek Ducki (Interfilm Berlin Int’l Short Film Festival)
„Joko”, reż. Izabela Plucińska (Canberra Short Film Festival, International Film Festival Braunschweig, Centre Film Festival)
„Własna prawda”, reż. Agnieszka Kruczek, „Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek, „Dziewczynka do orzechów”, reż. Michalina Musialik, „She Cat Him" reż. Marta Chyła-Janicka, „Czekaj na mnie we śnie”, reż. Natalia Durszewicz (Girona Film Festival, Hiszpania)
„Cztery Ściany Pamięci”, reż. Joanna Płatek (International Short Film Festival "Ciudad de Soria" , Hiszpania)
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Fenêtres sur courts festival, Francja)
„I nie mów o mnie wariat”, reż. Dorota Skupniewicz (Tofuzi International Animated Film Festival)
„Nabu”, reż. Joanna Rusinek (Pixel Vienna Animation Festival, Austria)
„Basen albo śmierć złotej rybki”, reż. Daria Kopiec (GIRAF 2025 - festival of Independent Animation)
„Doświadczanie i uczenie się. I rodzicielstwo”, reż. Małgorzata Rybak (International Animation Festival AJAYU, Peru)
„Papierowe love”, reż. Jeremi Rządowski (ENIMATION Festival, International Children and Youth Film Festival, Toronto Polish Film Festival, Like You Children's Film Festival, Camera Zizanio)
“Replace” ,reż. Ewelina Duffy (International Student Animation Film Festival Animafantasia, Ionian Contemporary Animation Festival ICONA)
GRUDZIEŃ
Grudzień, wraz z nadejściem astronomicznej zimy, przyniósł polskiej animacji wyjątkowo pomyślne wiadomości. Symbolicznie to właśnie w tym miesiącu sukces odniosła animacja „Zima” w reżyserii Tomka Popakula i Kasumi Ozeki. Film został uhonorowany Wyróżnieniem Specjalnym podczas festiwalu GLAS Animation w Los Angeles, jednego z najważniejszych wydarzeń poświęconych animacji autorskiej w Stanach Zjednoczonych.
Tuż przed świętami dotarła kolejna znakomita informacja: „Autokar” w reżyserii Sylwii Szkiłądź znalazł się na oscarowej shortliście w kategorii Najlepszy krótkometrażowy film animowany przed 98. edycją Nagród Akademii. To istotny etap na drodze do ewentualnej nominacji i zarazem potwierdzenie międzynarodowego uznania dla tej koprodukcji. Film, utrzymany w konwencji realizmu magicznego, stanowi przejmującą podróż do dzieciństwa oraz w głąb emocjonalnego świata migrantki, łącząc osobistą perspektywę z uniwersalnym doświadczeniem wykorzenienia i pamięci.
Na początku grudnia bardzo silna reprezentacja polskich animacji pojawiła się również na festiwalu Animateka w Słowenii. W programie znalazły się następujące tytuły: „Rajskie ptaki”, „Czy Ty mnie słyszysz?”, „Drogi Leo Sokolosky”, „Central-Mart” (reż. Alicja Błaszczyńska), „Rozdarcia”, „Wszystkie rybki śpią w jeziorze” oraz „Żuczki”.
Obecność tak licznej grupy filmów na jednym z kluczowych europejskich festiwali animacji potwierdziła różnorodność formalną i tematyczną polskiej animacji – od intymnych, osobistych narracji po filmy adresowane do młodszej widowni.
Poza Animateką, w grudniu polskie animacje były prezentowane także na innych międzynarodowych festiwalach, zamykając rok wyraźnym akcentem i zapowiadając równie intensywną obecność na światowych ekranach w nadchodzących miesiącach. Oto one:
„Innego końca nie będzie”, reż. Piotr Milczarek (Aguilar Film Festival, Hiszpania)
„I Dream of Cities Often”, reż. Maciek Stępniewski (T-Short Animated Film Festival, Niemcy)
„Dzisiaj przyśni mi się woda”, reż. Adrianna Matwiejczuk (Bogota Short Film Festival Bogoshorts)
Miniony rok potwierdził, że polska animacja znajduje się dziś w absolutnej światowej czołówce. Obecna na najważniejszych międzynarodowych festiwalach na niemal wszystkich kontynentach nie tylko regularnie trafiała do prestiżowych selekcji, lecz także wracała z nagrodami i wyróżnieniami, budując silną i rozpoznawalną markę polskiego kina animowanego. To animacje odważne tematycznie, komentujące współczesność, pamięć, tożsamość, relacje i doświadczenie ciała, a zarazem zachwycające różnorodnością form, dojrzałością narracyjną i wybitnym poziomem artystycznym. Wzruszają, bawią, niepokoją i olśniewają wizualnie, dowodząc, że animacja nie jest dziś jedynie gatunkiem, lecz pełnoprawnym językiem wypowiedzi artystycznej. Utrzymując wysoką pozycję na światowych ekranach, polskie animacje nie tylko reprezentują kraj z klasą, ale także napawają dumą i dają pewność, że przyszłość tej dziedziny rysuje się wyjątkowo obiecująco.
*dane zgromadzone przez Polish Animations na podstawie informacji otrzymywanych od producentów, filmowców i festiwali.